Weekverslag week 36

Weekverslag week 36

Op maandag was dan weer mijn eerste werkdag na de vakantie. Wat was dat wennen om weer om 6.15 uur op te staan zeg! Dat gaat toch niet vanzelf. Op het werk was het ook heel erg druk, tijd om mijn eigen mailbox op te schonen was er bijna niet.

De dinsdag was nog een rustdag, echt rust was het niet aangezien ik 9 uur heb gewerkt en inclusief reistijd toch bijna 11 uur van huis was. Ik heb niet veel gedaan, op de bank hangen en tv kijken waarna ik niet zo laat ook alweer naar bed ging.

Woensdag was intervallen dag, een km inlopen waarna 3 series van 200-400-600 meter op tempo 5:15. De rust was ook 200-400-600. Na afloop nog een km uitlopen. Deze training ging goed, de 200 meters telkens iets te langzaam, maar de andere tempo’s net iets te snel. Gemiddeld gezien dus prima! Na een uur en 9,2km verder stond ik weer voor de deur. Inmiddels was het bijna donker en al best laat, nog even douchen en relaxen en het was alweer tijd om te gaan slapen. Een dag is razendsnel voorbij als je werkt en nog wilt sporten.

Donderdag zouden we een benefietetentje hebben ’s avonds maar deze was geannuleerd vanwege een te laag aantal inschrijvingen, erg jammer! Deze avond ik dus heerlijk benut voor een avond bankhangen. De werkweek was lang en er moest best wat overgewerkt worden om het werk af te krijgen.

Vrijdag heb ik eens in de twee weken een parttime dag, en dat was vandaag. Ik heb toch 4 uur ingelogd vanuit huis en heb zoveel mogelijk facturen weggewerkt die nog lagen te wachten. Lisa heeft op vrijdag paardrijden, op mijn vrije dag breng ik haar daar naartoe. Na de tijd gingen we samen bij Rienko eten om daar een deel van de avond ook te blijven. Er stond voor mij nog een wel training gepland, deze heb ik dan ook in Enschede gelopen. Een wisseltempo duurloop op hartslag. Ik kon de periodes goed op hartslag lopen. De tweede versnelling kwam ik echter niet aan de benodigde hartslag, hoe hard ik ook probeerde. Misschien komt het door de medicatie, maar misschien ook wel omdat het zo’n drukke week was. Al met al heb ik wel een erg fijne training gelopen! Het was tevens de laatste proef voor de Singelloop Enschede die op zondag alweer zou zijn.

Op zaterdag zouden we naar de open dag van de brandweer in Enschede gaan. mijn zoon is lid van de jeugdbrandweer in Almelo en ze zouden daar meehelpen en demonstraties geven. Super leu natuurlijk! Helaas begon mijn dag niet goed want ’s ochtends viel mijn vulling uit de kies en die begon ook direct behoorlijk pijn te doen met kou en warmte. Toch maar snel de tandarts gebeld en natuurlijk was er alleen plek midden op de dag waardoor ik niet bij de open dag kon zijn. Wat heb ik hier van gebaald, maar niet naar de tandarts gaan was ook geen optie. De rest van de dag was ik eigenlijk niet te genieten, ik vond het zo vervelend die dag gemist te hebben.

Zondag was dan de dag van de Singelloop in Enschede. Ik zou samen met Maud een km meerennen tijdens de kidsrun om daarna zelf mee te doen aan de 5 mijl. Lisa deed mee aan de dubbele mijl, zonder te trainen, maar ze wou zo graag! We waren al op tijd aanwezig om onze startnummers te halen en om ook het park in te gaan en te kijken wat er allemaal te doen was. Wat is dit toch ook elk jaar weer een leuk evenement. Zo leuk en goed geregeld en zoveel leuke activiteiten voor de kinderen in het park. Elk jaar is deze dag weer een cadeautje. Wil je weten hoe deze dag en de loop zelf zijn verlopen? klik dan hier.  Ontzettend leuk detail is dat de Tubantia mijn foto en profiel hebben gebruikt om over de Singelloop te vertellen en foto’s te laten zien, dat is toch zo ontzettend leuk!   ’s Avonds hebben we samen eten van de Chinees gehaald, energie om te koken hadden we geen van allen nog. De avond hebben we gevuld met op de bank liggen en vooral niet te laat naar bed gaan.

Nu eerst minimaal een dag rust om daarna weer een rustig rondje te gaan lopen. Een nieuwe week met nieuwe kansen!

Singelloop Enschede

Vandaag was dan weer de Singelloop Enschede. Wat een leuk evenement is dat toch ook altijd. Zoveel te doen in het leuke park in Enschede.

We begonnen het evenement met de kidsrun. Ik zou samen met Maud de km gaan lopen en Rienko samen met Julian. Maud zit in groep 2, dus mocht met groep 1-2 als eerste aan de start verschijnen. Ze had zich er al goed op verheugd en had er dan ook veel zin in. Ik ben met Maud helemaal vooraan gaan staan want ze zei: ” ik wil wel meedoen, maar dan wil ik eerste worden”. Na het startschot ging ze er ook rap vandoor. Ik keek even op mijn klokje en zag dat ze op een tempo van 5:30 liep, best snel. Na 400 meter was ze toch wel moe, ik gaf haar een hand en ze rende ook gewoon door! Vlak voordat we het park weer ingingen zei ze dat alles pijn deed. Ik zei tegen haar (deed ik de hele tijd al) dat ze het ontzettend goed deed! Maar, ik zei nu ook dat ze bijna als eerste meisje liep. Dat gaf haar toch wel vleugeltjes want ze probeerde ze hard als ze kon de finish tegemoet te gaan! In 5:53 kwam ze over de finish, en guess what? Gewoon het tweede meisje dus ze mocht ook nog eens naar de prijsuitreiking om een mooie beker op te halen! Ze was zo trots!

Lisa deed vandaag mee aan de dubbele mijl. Zonder te trainen, want ze bedacht dit natuurlijk last-minute afgelopen week. Ik had haar een oud horloge gegeven en gezegd dat ze in de 9 km/u moest blijven, niet 10 of daarboven. Ze heeft dat supergoed gedaan, ze finishte gewoon in 21:18 en was daar dan ook super trots op!  Hieronder haar finish filmpje 🙂

EcmWPZjBQRO0sDQoeMjUcA

Hierna konden wij snel het startvak in! Ik had me voorgenomen om rond de 5:40/km te gaan lopen. En, vooral niet te snel starten want de eerste 3,5km is het vals plat omhoog en die is toch behoorlijk verraderlijk. Je verkijkt je er snel op. Maar ook na de 3,5km is het niet helemaal vlak, pas na de 4-4,5km kun je ook merken dat je omlaag gaat. Ik stond redelijk vooraan bij de start, bij deze loop is het vaak erg druk op het parcours, ik heb al meerdere keren meegemaakt dat ik hoog op de rem moest, of heel erg moest uitwijken. Na het startschot probeerde ik mijn eigen tempo te gaan lopen maar begon toch op 5:00/km, snel tempo omlaag want dit was toch echt een te hoog tempo. De inhalende mensen genegeerd en tempo omlaag. De eerste km ging in 5:33 en dat vond ik netjes. Ik kreeg het na 1km alleen wel behoorlijk warm en had al dorst, toch te weinig gedronken gisteren en vandaag. Het tempo kon ik niet echt blijven vasthouden en km2 ging in 5:51. Ik had snel besloten om de tijd maar los te laten en lekker te gaan lopen. Km 3 en 4 gingen dan ook in 6:09 en 6:10. Dat liep een stuk beter, direct na km 4 heb ik wat gedronken en koud water over me heen gegooid, heerlijk in de warmte! Bij km 5 keek ik op mijn klokje en zag ik dat ik een minuut boven mijn eerder bedachte tijd liep, maar de  5km wel binnen de 30 minuten liep. Kun je nagaan, dan lukte me vorig jaar nog niet eens! km 5 en 6 gingen in 6:08 en 5:59. Bij km 6 krijg ik het normaal altijd zwaar, je begint daar toch weer een beetje te stijgen en de kilometers voel je toch al wel in je benen. Ik nam  heel even de tijd om daar wat te drinken en weer wat koud water in mijn nek te gooien. Deze kilometer vond ik wel zwaar, maar toch kon ik goed blijven rennen. Ondanks het drinken ging kilometer 7 in 5:58, dat had ik niet verwacht. De laatste kilometer ging in, ik heb daar altijd mijn herkenningspunten en daar keek ik elke keer weer naar uit. Zo kwam cafetaria pieper weer steeds dichterbij. Blijkbaar ben ik daar gespot, maar ik “zie niks nie” onderweg hoor, behalve de dingen waar ik dan zelf op let en dat zijn eigenlijk nooit de mensen aan de kant 🙂 De laatste kilometer ging in 6:07 en toen draaiden we ook alweer het park in. Nog even een laatste sprint naar de finish en de Singelloop zat er al weer op! Ik keek op mijn klokje en zag een tijd van 48:37. Niet de beoogde tijd, maar nog steeds een PR van 3 minuten en gewoon erg blij met mijn vlak gelopen race. Ik heb mijn medaille laten graveren en ben na de finish gaan wachten op Rienko. Hij liep ook mee, zonder te trainen, en hoopte binnen het uur te finishen. Hij kwam uiteindelijk over de finish in 1:01:58. Net niet binnen het uur maar super knap om dit zonder te trainen zomaar even te lopen! Nu lekker even wat rust aan het begin van de week om later deze week weer mijn trainingen op te pakken.

Wat ook super leuk was is dat ik ook nog eens mijn profiel terugvond op de website van de Tubantia onder ” in de buurt”, klik hier om deze ook te bekijken!

 

Week 35

Weekverslag week 35

Deze week is weer voorbij gevlogen, het was de laatste week van mijn vakantie. Helaas zit de vakantie er nu echt op en begint het normale werkleven weer. Dat vind ik toch altijd wel weer wennen na 3 weken je eigen tempo aan te hebben gehouden.

Gelukkig hebben we deze week ook lekker kunnen trainen. Dit kon lekker overdag wat ons ’s avonds lekker de tijd gaf om een wandeling te maken of samen een spelletje te spelen op de Nintendo Switch.

Maandag was een rustdag aangezien ik zondag al een duurloop van 12 km had afgerond. Deze dag was lekker relaxed en heb ik uit kunnen slapen. Heerlijk is dat!

Dinsdag was het dan wel tijd voor de eerste training van de week. De week begon goed met een interval training. 10 minuten inlopen met daarna een serie van 4 x 1-1-1-1-1-2 waarbij elke minuur sneller moest dan de minuut ervoor en de 2 minuten was een langzame dribbel.

Deze training ging lekker en was daarmee een goed begin van de week. Ik heb elke serie goed af kunnen ronden en de minuten gingen elke keer wat sneller. Vandaag mocht Lisa ook met een vriendinnetje logeren, deze keer bij ons.

Woensdag begon niet lekker, Lisa en haar vriendinnetje hebben de hele nacht liggen spoken dus ik heb een hele slechte nacht gehad wat betreft slapen. Ik ben daarom begonnen met een lange wandeling met Laika, zo had ik gelijk al een heleboel stappen van mijn stappendoel behaald. ’s Middags zijn we naar Jump XL gegaan zodat Lisa en haar vriendinnetje flink hebben kunnen springen op de trampolines.

Donderdag stond er weer een training gepland. 2 km inlopen, 4 x een trap/viaduct op en af, 30 seconden planken, 250 seconden versnellen, 250 seconden langzamer lopen en weer 2km uitlopen naar huis. Deze training ging er goed! Ik heb gekozen voor het viaduct boven het Twentekanaal welke met een redelijke lange weg omhoog en omlaag ging. Na de 250 seconden versnellen zag ik dat ik erg mooie tempo’s aan het lopen was, daarom besloten om lekker door te rennen naar huis met het oog op de Singelloop Enschede volgende week. Thuis aangekomen zag ik dat het dus ook daadwerkelijk een snelle training was, super! Hopelijk lukt het om volgende week ook zo te lopen in Enschede, dan ren ik zeker een PR!

Vrijdag was een rustige dag thuis, lekker gewandeld met de hond en gewerkt aan mijn website. Ik had eindelijk de tijd om me eens te verdiepen in WordPress. Aangezien zaterdag de Strong Sister Run is heb ik me een beetje verdiept in alle obstakels die me te wachten staan, ik ben super benieuwd!

Zaterdag was dan de dag van de Strong Sister Run. Een aantal maanden geleden heb ik me hier al voor ingeschreven samen met een paar bekende Instagrammers. Wat een leuk groepje om samen evenementen mee af te gaan, we hebben het super gezellig gehad! Ik had op de Facebook-pagina van de Strong Sister Run meegedaan aan een winactie waarmee ik een T-shirt had gewonnen, super leuk! Voor het verslag van deze race, klik hier

Zondag was eigenlijk geen rustdag, er stond een omgekeerde 10km op de planning. snel starten en per km het tempo verlagen. Ik was alleen moe en had nergens zin in. De Strong Sister Run was zaterdag, en aangezien de ook 10km was heb ik deze training daarmee weggestreept en een rustige laatste vakantiedag gehad.

Op naar aankomende week waarbij werk en trainingen weer een combinatie moeten vinden. Dat vind ik soms wel lastig aangezien ik ca. 2 uur reistijd per dag heb!

Strong Sister Run

Wanne be a Strong Sister?

Vandaag was het dan zover, mijn eerste obstacle run. In Hellendoorn werd vandaag de Strong Sister Run georganiseerd. Wij hadden ons ingeschreven voor de 10 km, want een 5 km zou veel te snel voorbij zijn. Wauw, wat was dat een beleving!

We hadden afgesproken om met z’n vieren te gaan en verzamelden bij het station in Hengelo, om vanuit daar naar Hellendoorn te rijden. Vooraf was ons verteld om maar op tijd aanwezig te zijn i.v.m. de drukte. rond 10.45 uur waren wij op het terrein en konden we ons startpakket ophalen. De eerste start was om 12.00 uur, dus we hadden voldoende tijd om ons klaar te maken en onze bagage in te leveren. Ik had via de Facebookpagina van de Strong Sister Run een T-shirt gewonnen, deze hadden ze netjes in mijn startpakket gestopt, fantastisch! Erg blij ben ik daar mee, ik heb deze ook aangetrokken tijdens de run zelf.

Iets voor 12.00 uur leverden we onze bagage in en konden we het startvak in. Lieske en ik hadden eigenlijk als startvak 12.15 maar gingen met Marianne en Mieke mee zodat we samen konden lopen (zij hadden de start om 12.00 uur). Een hele groep vrouwen stond de gezamenlijke warmin-up te doen, die hebben wij overgeslagen, we zouden vast nog wel genoeg beweging krijgen in die 10km. Na een paar minuten te hebben gewacht begon het aftellen en konden we al van start! het begon met rondjes rennen in een cirkel tussen dranghekken, hier werd ik wel een beetje duizelig van, maar toen ik dat merkte konden we draaien en de andere kant oprennen. Eenmaal verlost van het gedraai gingen we het bos in waar we een stuk konden rennen. Na een paar minuten te hebben gerend kwamen we al bij de eerste obstakel aan. Klimmen over balen hooi, nou dat ging prima!

zo liepen we een paar kilometers door met tussendoor obstakels die we “moesten” overwinnen. Van een schuimparty naar een heel stuk kruipen onder een net kwamen we bij een groot gat waar we in moesten. Er waren sproeiers aangezet zodat het lekker een drek-boel werd en we natuurlijk niet schoon onder de obstakels door konden. Rubberen banden om stammen waar je overheen of onderdoor moest. Nat en onder de drek kwamen we hier uit. Het was best wel warm dus de verkoeling van het koude water was welkom!

Een aantal obstakels later kwamen we in de echte drek terecht. Tot aan de buik moesten we er door en onderweg hadden we nog wel wat tonnen die we moesten ontwijken of waar we onderdoor moesten, of buizen waar we door moesten kruipen. Super vies werden we, maar wat was het leuk! We hadden alle 4 veel plezier.

De omgeving was super mooi om in te lopen. Mooie bossen, maar ook veel hoogteverschil. Zo hebben we behoorlijk wat bulten op moeten rennen (soms lopen) met veel mul zand om ze daarna ook weer omlaag te rennen. In totaal gaf mijn horloge toch 109 hoogtemeters aan, en dat is best wat.

Wat ook zeker mooie obstakels waren, was de waterval in het zwembad. via het zwembad moesten we omhoog klimmen tegen een houden wand, waar een waterval vanaf kwam. Koud water, wat hard in je gezicht kletterde waardoor je weinig kon zien. Maar wat ontzettend tof! Het allerleukste was toch wel de Mega glijbaan aan het eind. Eerst moesten we een stuk omhoog klimmen om boven via een waterglijbaan weer naar beneden te roetsjen. Dat ging heel hard en onderaan viel je in een soort zwembad. Na nog een keer balen hooi te hebben beklommen konden we aan ons laatste stuk rennen richting de finish beginnen. Met onze armen in de lucht over de finish om daar onze verdiende medaille omgehangen te krijgen. Voldaan konden wij daarna onze vieze en natte kleding verruilen voor droge kleding, die we hadden meegenomen.

Het evenement was super georganiseerd, er waren drankposten met wat te eten onderweg, dit was zeker welkom. Overal stond publiek om ons aan te moedigen, bij de hotspots meer dan op andere plekken, maar dat maakt de hotspots ook extra leuk. Overal was er muziek te horen of konden we genieten van de natuur tijdens het lopen. Ik ben om en wil volgend jaar weer meedoen, rest alleen de vraag of het de Strong Sister Run wordt, of dat we kiezen voor de grote broer de Strongmanrun die de volgende dag is (daar kun je ook kiezen voor een 21km).

 

 

Maandverslag Augustus

De maand Augustus is alweer bijna voorbij, en wat is deze maand snel gegaan.

Vakantie:

We begonnen de vakantie met een weekje Center Parcs in de Eifel. Natuurlijk was het de bedoeling om daar wat hoogtemeters te gaan pakken met hardlopen, maar niets is minder waar. Hardlopen ging niet op die plek, er waren daar flink wat kamikaze chauffeurs te vinden op de weg, kwam dat omdat we dichtbij de Nurnburgring waren? Gelukkig was het een paar dagen erg lekker weer en heb ik een alternatieve training kunnen verzinnen. Baantjes trekken in het zwembad. Hoewel ik geen zwemmer ben heb ik toch genoten van deze trainingen.

Na een weekje waren we weer thuis en hadden we nog twee weken vakantie in huis. We vierden de verjaardag van mijn dochter Emma, zij was begin Augustus 17 geworden en dat moest natuurlijk nog wel met familie gevierd worden.

Bobbejaanland

Aan het begin van het jaar heb ik goedkoop een abonnement voor Slagharen aan kunnen schaffen. Met dit abonnement heb je ook gratis toegang tot Bobbejaanland en Movie Park. Wij hebben gekozen om in de vakantie ook twee dagen naar Bobbejaanland te gaan en een hotelletje in de buurt te zoeken. Wat een mooi park, met ontzettend veel coole achtbanen!

Hieronder een filmpje van een van de super leuke glijbanen!

pno0xK+GRii4p403lzF4%A

Karten

De vakantie hebben we afgesloten met een kartsessie bij de kartbaan in Oldenzaal. Jelle en Lisa hebben twee heats kunnen karten, voor het eerst in de (stromende) regen, maar dat mocht de pret niet drukken.

De vakantie is nu weer bijna afgelopen, maandag moet ik weer werken.  Vandaag stond de Strong Sister Run in Hellendoorn gepland.Sjonge, wat was dat leuk zeg! Via Facebook heb ik een shirt gewonnen, die heb ik ook vandaag gekregen, wat ontzettend leuk is dat toch. Een verslag over deze race kun je hier vinden.

Ik heb natuurlijk in deze vakantie ook mijn trainingen van ” la Coach” gedaan, die van afgelopen week kunnen jullie vinden in mijn weekverslag.

September is nu officieel begonnen, deze maand zullen de kilometers weer wat opgevoerd moeten gaan worden, in Oktober staat immers de halve marathon van Amsterdam gepland. Het weekend van 22 September ga ik ook nog een weekend naar Ameland, een heuse “hardloop retraite” staat er dan gepland onder leiding van ” la coach” ik begin vandaag, wat kijk ik daar toch naar uit.

Volgen jullie me al op Instagram of Facebook? Dan blijf je direct op de hoogte van veel wat ik meemaak.

Dom Verdan

Dom Verdan

Gisteren zou ik meelopen met de Dom Verdan loop in Reutum. Een kleinschalige loop vanuit het centrum van Reutum. Ik had me ingeschreven voor de 10km die om 7 uur ochtends zou starten. 7 uur in de ochtend, echt, dat is onwijs vroeg. De wekker had ik gezet om 5:15 en om 5:45 zou ik opgehaald worden. Verslapen doe je nooit op het moment dat het je uitkomt, zo ook gebeurde dit bij mijn loopmaatje. Helaas was mijn auto voor onderhoud weg waardoor ik ook zelf niet kon rijden. Dom verdan werd voor mij dus niet verdan. Daar zat ik dan om 6:15 in mijn kleding, startklaar om te gaan rennen. Na wat app-overleg besloten om toch te gaan lopen, maar dan naar Enschede om daar een ontbijtje te gaan eten. En zo gebeurde het dat ik toch om 6:45 buiten stond om te beginnen aan 11km lopen.

Ik had me voorgenomen om lekker te gaan lopen, het was immers geen wedstrijd meer en ik wilde ook niet na 3km kapot zijn omdat ik te snel zou gaan rennen omdat ik eigenlijk wel een wedstrijd zou lopen. Zonder wedstrijd mis ik vaak toch dat stukje adrenaline waardoor je net meer kunt. De eerste 2km gingen goed, net onder de 6min/km, zou toch mooi zijn als ik dat zou kunnen vasthouden. 300 meter later baalde ik als ik stekker, ik was moe en mijn ademhaling was niet goed. Ik besloot maar even te gaan wandelen, het was toch “maar” een training. Na die km ging het beter, maar net voor km 5 toch maar geappt of Rienko me, na zijn nachtdienst, tegemoet kon rijden. Ik had geen zin meer.

Vanaf die km ging het eigenlijk steeds beter, de fietsbrug ging ik op als een speer, en elke km ging goed voorbij, ik moest natuurlijk wel stoppen voor alle stoplichten maar het tempo ging wel lekker. Net voor km 8 zag ik Rienko aan komen rijden. Hij kon niet gelijk draaien dus ik heb een tijdje staan wachten totdat hij terug kwam rijden. Toen ik 7.8km op mijn klokje zag heb ik nog snel 200 meter gerend en ben toen in de auto gestapt. Bij hem thuis lekker gedoucht en de warme broodjes uit de oven waren al bijna klaar.

Toen ik mijn 8km ging evalueren zag ik dat het een pr was, maar niet alleen een pr op de 8km, maar ook op de 5 en de 1km! De laatste 5km had ik gelopen in 27:28 en de allerlaatste km zelfs in 4:45, hoe dan?!? Ik snap nu wel waarom ik het zwaar had, het ging niet eerder zo snel! Super trots dat ik toch ben gaan lopen en door heb gezet toen het zwaar was. Ik vond het zo jammer dat ik niet dom verdan kon lopen, maar ik kan altijd not ait verdan Goan 😉 Ik heb nog wel met de organisatie gemaild, mijn top sturen ze deze week nog na, heb ik toch nog een beetje een aandenken aan mijn super pr!

 

Hallo wereld

Leuk dat je een kijkje neemt op mijn website. ik ben Dianne en woon samen met mijn 3 kinderen en hond in Hengelo. ik ben 38 jaar en  naast hardloopster ben ik werkzaam als business travel consultant. Sinds 2016 ben ik begonnen met hardlopen, samen met Evy heb ik de eerste weken door de wijk gerend en gewandeld. Inmiddels ben ik heel wat kilometers verder. Hardlopen is voor mij een hele fijne bezigheid en inmiddels kan ik het niet meer wegdenken uit mijn leven.

Van nature ben ik geen hardloopster, ik vond het vroeger zelfs verschrikkelijk. Ik sportte wel veel, meestal wel 5/6 keer per week. Mijn sport wat langebaan schaatsen. Ik ben daar mee begonnen toen ik een jaar of 12 was. Al snel ging ik 3 keer per week op en neer naar Deventer om mijn rondjes te schaatsen. Ook wedstrijden reden we daar in de weekenden. Naast Deventer heb ik ook wedstrijden gereden in Amsterdam, Heerenveen, Assen, Groningen en Inzell. In de zomer waren we vooral op pad op de wielrennersfiets en skeelers, eenmaal per week gingen we dan hardlopen. Dat vond ik echt een straf, ik was niet vooruit te branden en liet altijd achteraan. Ook tijdens de Run-Bike-Run’s kwam ik als loper als laatste binnen om vervolgens op de fiets als een malle zoveel mogelijk tegenstanderd weer in te halen.

Uiteindelijk ben ik met schaatsen gestopt toen ik ging werken en kwam het sporten op zijn gat te liggen. Jaren heb ik niks gedaan tot ik in 2016 uitgedaagd werd om de dubbele mijl te lopen tijdens de Singelloop in Enschede. Na een aantal weken stond ik daar aan de start, en ondanks dat ik helemaal stuk ging heb ik er van genoten? Na 3.2km over de finish komen met allemaal publiek en dan ook nog een medaille krijgen, fantastisch! Van daaruit ben ik verder gaan trainen. In het begin heb ik meerdere blessures moeten overwonnen maar nu loop ik al weer een hele lange tijd zonder klachten en geniet ik er van met volle teugen.

Graag neem ik je mee op mijn avonturen, maar ook mijn struggels in mijn hardloopleven.